Posted by: tatushka55 | ოქტომბერი 23, 2009

მეგობარი ბლოგერი

ვასრულებ დავალებას # 7

ვიპოვე მეგობარი ბლოგერი

Lord Vader

და რატომ კონკრეტულად ეს ბლოგერი?
1. საინტერესო თემებზე წერს
2. საინტერესოდ წერს
3. არასოდეს არ დამიწყევს საუბარს რა საზიზღრები არიან ბიჭები და სხვა ქალურ თემებზე… ასეთები ისედაც ბევრი მყავს
4. ბაღიდან მოყოლებული ბიჭებთან უკეთესად გამომდიოდა მეგობრობა

 

THAT’S ALL

untitled

Posted by: tatushka55 | ოქტომბერი 22, 2009

Done 75%

გაკვეთილი # 6

  1. იყიდეთ დომენი და დააინსტალირეთ ვორდპრესი
  2. თუ ფული არ გაქვთ ან გეზარებათ, გამოიყენეთ Blogger-ი. იგი ადვილია, უფასოა და Google-ისაა. ამიტომაც ძიებისას თქვენი ბლოგი უფრო ზედა რეზულტატებში გამოჩნდება.
  3. მოიფიქრეთ ბლოგის მახვილგონივრული აღწერა (tagline)
  4. Read More…

         რაში სჭირდება ქალს ლამაზი ფეხები? :DDD

                        ოოოო, ინტრიგა …
-იმისთვის რომ ჩავიცვათ მოკლე იუბოჩკები და ჭკუიდან გადავიყვანოთ საწინააღმდეგო სქესის წარმომადგენლები :D, ასეა? 

იმისთვის რომ მერე მათ გვატარონ ძვირიან მაღაზიებში, ან მმაჩის ბიუროში, ან კანარის კუნძულებზე 😀     ნუ ვისთვის როგორ. არსებობს კიდევ ერთი ვარიანტი: სარკეში რომ იდეალურად გამოიყურებოდე, თუმცა მარტო ლმაზი ფეხები ამის გარანტი ვერ იქნება.
რაც შეეხება მამაკაცებს, სასაცილოა მაგრამ რეალურად მათაც კი არ იციან რა არის ლამაზი ფეხები 😀
        ინტერნეტში ხომ უამრავი საინტერესო მასალაა, ხოდა ერთ ერთ მამაკაცების საითზე ჩატარდა გამოკითხვა სადაც შეკითხვა იყო ამგვარად დასმული: რა არის ლამაზი ფეხები და როგორია ისინი.
გამოკითხულთა უმეტესობამ გასცა ასეთი პასუხი: ფეხები რომლებიც ყურებიდან იწყება :D, ანუ ზოგადად სტატისტიკაც იგივეს ღაღადებს, ძლიერი სქესის წარმომადგენელთა აბსოლუტურ უმრავლესობას აინტერესებს ფეხების სიგრძე და არა სხვა დანარჩენი :D.

სადღეისო მონაცემებით, ერთ ერთი ყველაზე გრძელფეხება არსებად ითვლება ჩეხი სუპერმოდელი ადრიანა სკლენარიკოვა, რომლის ფეხების სიგრძე 121.5 სანტიმეტრია 🙂

adriana_sklenarikova_4 Read More…

Posted by: tatushka55 | ოქტომბერი 20, 2009

ტვინის უჯრედები გამირბიან

დრო გაჩერდა,
ტვინის უჯრედები გამირბიან,
სხეული მაგინებს,
ბავშვს დედა ენატრება,
თვალები თავისით იხუჭებიან,
ფეხებს სიარული არ უნდათ
თითები ძალით დარბიან კლავიატურაზე
თმა მცვივა
შეგრძნება დამიჩლუნგდა
მეძინება

ჩემს სახლში მინდა, რომელიც არ მაქვს
ჩემს შვილთან მინდა, რომელსაც სხვა ზრდის 😥
ჩემს ქმართან მინდა რომელსაც არ სცალია
ცხოვრება უფერულდება და
ვერაფერს ვაკეთებ

როდემდე უნდა გაგრძელდეს ამდენი უძილობა?
როდესმე ვეღირსები დასვენებას ზუსტად მაშინ როცა არ შემიძლია მუშაობა ? 😦

ხომ ცხოვრობდნენ გამოქვაბულში ადამიანები
ხომ უყვარდათ, ბავშვებს აჩენდნენ , ფოთლებისა და ტყავებისაგან ტანსაცმელს იქმნიდნენ,ჭამდნენ, სვამდნენ, ნადირობდნენ, თევზაობდნენ
არ სჭირდებოდათ ფურცელზე ხელმოწერილი და ზეცაში გაფორმებული ქორწინებები
არ აიზულებდნენ ბავშვებს საათობრივად ძილს
არ უჯერებდნენ მსოფლიოს წამყვან დიზაინერებს
არ სჭირდებოდათ სუპერმარკეტები
არ სჭირდებოდათ ლუდხანები და ნაით ქლაბები

რაღაც სიმარტივე მომენატრა ცხოვრებაში
გადავიღალე


სხეული აღარ მემორჩილება,
ისიც გადაიღალა

შვილთან მინდა
დიმა მენატრება

Posted by: tatushka55 | ოქტომბერი 20, 2009

იუბილე დეტალებში

08:30    ძალიან შემთხვევით გავიღვიძე, ბავშვის მოძრაობამ გამომაფხიზლა, საოცარი სისწრაფით ჩავიცვი და მოვწესრიგდი და გავექანე სამსახურში
09:00   ფურშეტის ხალხი დამხვდა, შევედით დაიწყეს მაგიდების გაშლა. ბუშტების და კონფეტების ხალხიც მოვიდა და მათაც დაიწყეს ბუშტების გირლანდების დაწვნა და განლაგება დარბაზში. მე დავიწყე სცენის მოწყობა, საჩუქრები ლამაზად განვალაგე.
მერე კიდევ რაღაცეებს ვალაგებდით და ვაწესრიგებდით.
11:00    სასწრაფოდ გავქანდი სალონში, რომელშიც ჩემს პარიკმახერთან ჩაწერა დავაგვიანე და ერთ ქალთან მომიწია თმის დაყენება, თავიდან ძალიან არ მომწონდა და ნერვოზი დავმართე ქალს, ლამის გამომაგდო. საბოლოოდ ნორმალურად დამიყენა და გავქანდი სახლში
12:00   დიმა კანდელაკზე იყო ბავშვი წაიყვანა, მე დავიწყე ჩაცმა და მაკიაჟის კეთება, ამასობაში დიმაც მოვიდა, მაინც ვაგვიანებდი 
12:50   როგორც იქნა მოვაღწიე 20 წუთის დაგვიანებით, ავიღეთ მე და ნინომ გათამაშების ბილეთები და დავიწყეთ დარიგება.
13:30   ავიღე ჩემი სიტყვა და გავემართე სცენისკენ, მოვუწოდეთ ყველა სტუმარს შემოსულიყვნენ და დაიწყოოო, ჯერ მე მისალმება, მერე ჩვენი ხელმძღვანელის სიტყვა, მერე უცხოელი სტუმრები, მერე ისე სტუმრები ან თანამშრომლები ვისაც უნდოდა კომპანიისათვის მილოცვა.

14:00   შემდეგი პროგრამაში იყო ქართული ცეკვების ანსამბლი ცეკვით დავლური ქართული, ძაან მაგრად იცეკვეს, ძალიან მოეწონა ყველას
14:15   დუეტი Georgia 2 ქართული სიმღერით
14:30   ქართული ცეკვა მოხევური
14:45   And the game began … ძააააააალიან მაგარი იყო, მე და შოტას მიგვყავდა ერთად და ძაან კარგად შევეწყვეთ ყოველგვარი რეპეტიციების გარეშე. 10 უმაგრესი საჩუქარი გათამაშდა და სტუმრები კმაყოფილი დარჩნენ.
Taa@anniversary15:35    ისევ ცეკვა, ამჯერად მთიულური თავისი ხანჯლაობებით, რაც ძაან ეფექტური აღმოჩნდა, განსაკუთრებით აღფრთოვანებული უცხოელი სტუმრები დარჩნენ, გაფართოებული თვალებით უყურებდნენ მოცეკვავეების ფარიკაობას, თან ეს ბოლო ცეკვა საკმაოდ ხანგრძლივი იყო, ცეკვავდა საკმაოდ ბევრი ადამიანი და მომენტებში შემოდიოდნენ სოლოებით პატარები. ისეთი საყვარლები იყვნენ ხოლმე რო დარბაზი იყო აღფრთოვანებული.
16:00    ჯერ კიდევ სცენაზე ვიყავი ჯერ არ იყო დასრულებული პროგრამა, თუმცა უკვე წითელ ღვინოს ვწრუპავდი ნელ ნელა, ამასობაში ჩვენმა ბიჭებმა ქვემოდან საჩუქრები ამოიტანეს და ყველა დამსწრეს დავურიგეთ. მერე დუეტმა Georgia კიდევ 3 სიმღერა იმღერა, ის რაც იურმალაზე იმღერეს.
16:35 საიუბილეო ტორტი დავწერით კონფეტების წვიმის ქვეშ. მერე მე და დიმა დავბოდიალობდით ჭიქებით, ხალხს ვესაუბრებოდით, უცხოელები გავაცანი, მერე სურათებს ვიღებდით და გადავწყვიტე სახლში წავსულიყავი, მეძინებოდა.
    მივედი სახლში დავწექი 15 წუთიც ვერ ვიძინე. ავდექი ვისადილეთ, დიმა ბოლო NEED FOR SPEEDს თამაშობდა. მე ჩავიცვი და წავედით კანდელაკზე ბავშვთან. ბევრი ვეთამაშეთ და მერე 8ის ნახევარზე დიმამ TIFLIS PALACE-ში წამიყვანა, იქ იუბილეს გაგრძელება იყო მხოლოდ უფრო ვიწრო წრეში. სასტუმროს ერთ ერთ ვერანდაზე ვიჯექით უმაგრესი ხედით ვტკბებოდით, მუსკატს ვსვამდი და ბევრს ვიცინოდით რაღაც მხიარულება სუფევდა. მერე დავიშალეთ სახლებში, მეც ჩემი ბაია წამოვიყვანე და წამოვედით სახლში.
   მინდა დავწერო შთაბეჭდილებები მაგრამ რაღაც არ გამომდის. იყო რაღაც ხარვეზებიც რა თქმა უნდა, მაგრამ ალბათ ამხელა ღონისძიების ორგანიზებისას, მითუმეტეს როდესაც წინა დღეს მთელი 12 საათი დაძაბულ რეჟიმში მუშაობ რომ ყველაფერ მოესწროს, ეს წვრილმანები იმდენად არც ჩანს.
თუმცა ეს უკვე პირობაა იმისა რომ სამომავლოდ კიდევ უფრო კარგად ორგანიზებულ ევენტ-ს გავაკეთებ…

Posted by: tatushka55 | ოქტომბერი 19, 2009

Anniversary

starting

 

Cevat's speech

 

Duet Georgia

 

Gatamasheba

 

gatamasheba 2

 

Torti

 

Empty glass of wine

Taa & Ninja

 

Tata & Dima

 

Philips consumer lighting

 

Evening@ Tiflis View

Posted by: tatushka55 | ოქტომბერი 19, 2009

17 October

         გუშინ გადაწყდა რომ კახეთში არ მივდივარ, რამაც ძალიან გამახარა. და შედეგებიდან გამომდინარე (ღამის 3 საათზე დაბრუნდნენ) ხო საერთოდ ბედნიერება მხვდა თურმე წილად, დარწმუნებული ვარ ეკლებზე ვიჯდებოდი ბავშვის გამო.

 მაგრამ შაბათს მაინც გვიანამდე მომიწია ყოფნა.

კლიპი, რომლის გადასაღებადაც სარკე სტუდია მოვიდა პარასკევს, ვის გამოც მე მანიკურშასთან ვერ წავედი და იუბილეზე ჩემი გაკეთებული ფრჩხილებით ვიყავი 😦 , გაიმაზა. ანუ რამდენიმე მათმა თანამშრომელმა დამირეკა და მითხრეს რომ ტორტი არის ძალიან ბანძი და ამას ვერ გადავიღებთო. მოკლედ საკმაო უკმაყოფილების შემდეგ გადაიდო ხვალ საღამოსთვის.

დილით მოვედი სამსახურში 10ის ნახევარზე სპორტულ ფორმაში რადგან ვიცოდი რომ უამრავი საქმე და სარბენი მექნებოდა.

10ის ნახევარზე მივიღეთ შეფისგან დავალებები და დავიწყეთ ყველამ ჩვენი საქმის კეთება, ინტერნეტი ისევ გათიშული მქონდა, 1000ჯერ დავრეკე ახალ ქსელებში და რა აღარ ვუთხარი მაგრამ არაფერმა არ გაჭრა, როცა კომპანიას სერვისი აkვს 0 და არც ცდილობს ამის გამოსწორებას, მათთან არაფერი გუავა ადამიანს.     მერე ვიჯექი ჩემს ადგილზე, რადგან ხალხი ბევრი იყო დარბაზში ვერაფერს ვერ ვაკეთებდით, კლიენტები იყვნენ უამრავი. ბოლო კუთხეში კი ჩვენი მომხმარებლებისათვის უდიდესი სურპრიზი მზადდებოდა. გავამხელ ამ საიდუმლოს და 18 ოქტომბერს ჩვენს დიღმის შოურუმში შემოვიდა ფილიპს Cონსუმერ ლაითინგის კიდევ რამდენიმე ქვებრენდი, ლედინო, HLA და ასე შემდეგ. მათი პრეზენტაცია უშუალოდ იუბილეს დროს მოხდა.

        ხოდა დღის პირველ ნახევარში სადღაც 2 საათი ვიჯექი ჩემს ადგილზე და ფრჩხილებს ვეჩალიჩებოდი. მერე დავიწყე ისეთი საქმეების კეთება რაც არც მომხმარებელს არ შეუშლიდა ხელს და არც დარბაზი აირეოდა, დავიარე და ჩამოვწერე სად რა უნდა აეღოთ, რა უნდა გაეტანათ რა უნდა ამოეტანათ. დაბლა საჩუქრები ჩავალაგეთ ახალ ჩამოსულ ჩანთებში, მერე მე და პატარა შოთა წავედით გუდვილში გათამაშების საჩუქრების შესაფუთად.    აღმოჩნდა რომ გუდვილში გარედან შემოტანილ საჩუქრებს არ ფუთავენ, მაგრამ მერე მენეჯერები ჩავრიეთ და დიდი თხოვნებით და იმის ახსნებით რომ ხვალ იუბილე გვაქვს, თან რადგან მათი პარტნიორი კომპანია ვართ დაგვთანხმდნენ და დაჟე უფასოდ შეგვიფუთეს ათივე საჩუქარი. მერე დავბრუნდით ოფისში, მე დავალაგე ეს საჩუქრები და წავედი პრარაბობო დავიწყე, 10-12 საათიანი შეუჩერებელი მუშაობის შედეგად შეუძლებელი შევძელით. მთელი სტენდები დაიშალა და აიწყო ახალი სტენდები, ათასი თავსატეხი, ათასი ღადაობა, რამდენიმე დასაშლელი და თავიდან აწყობილი სტენდი. ძაან მაგარი იყო, თან რომ საქმეს აკეთებ, თან რომ მაგრად გეხლისება და თან რომ ეს საქმე ულამაზეს შედეგს იძლევა. ულამაზესი კუთხე გამოვიდა.

DSC_0053

ამასობაში 7 საათიც გახდა, მაღაზია დაიკეტა კლიენტებისათვის და დავრჩით მხოლოდ ჩვენ და რამდენიმე სარკე სტუდიის წარმომადგენელი, დავიწყეთ უკვე დარბაზის საქმეები, სცენის გაკეთება, სცეკვაო ადგილზე ჭაღების ზევით აწევა, საფურშეტე ადგილების განთავისუფლება და რავი უამრავი წვრილმანი.       ამასობაში კი დიმა რესტორანში იკო, გიო და ხატიას ბავშვი მონათლა და მე მელოდებოდა, მე კიდე კლიპმეიკერებს ველოდებოდი, რომლებიც საკმაოდ ზოზინებდნენ, ხან ვის ელოდებოდნენ, ხან რას ელოდებოდნენ და ასე გაწელეს 11ის წუთებამდე, ჩვენ დარბაზი საბოლოოდ მოვაწყვეთ და ფაქტიურად მხოლოდ მონტაჟნიკების სამუშაო იყო დარჩენილი. მივედი კლიპის რეჟისორთან, ჩემი შენიშვნები თუ რამე მქონდა კლიპთან დაკავშირებით ვუთხარი და წამოვედი. მივედი რესტორანში მივაკითხე დიმას, გავჩერდი სადღაც ნახევარი საათი და ღორმუცელა ქართველების ამაოებას ვუყურებდი. არც ერთ ქეიფს რომ არ ჩაუვლია ჩხუბის გარეშე. მერე წამოვედით მე და დიმა, კანდელაკზე ავედით ჩვენი ცუცქნა წამოვიყვანეთ სახლში. მე ვიბანავე და ეგრევე დამეძინა გათიშულს. ძალიან დაღლილი ვიყავი, ფიზიკურადაც კი მომიწია მუშაობა. თან დილის 10ის ნახევრიდან საDამოს 11ის ნახევრამდე მანდ ვიყავი. მ

ეორე დილით 9ზე სამსახურში უნდა ვყოფილიყავი …

Posted by: tatushka55 | ოქტომბერი 16, 2009

1 დღე დედლაინამდე

დავიწყებ ძალიან ორატორულად და ვიტყვი რომ: დოღის ცხენს არ ჩამოვუვარდები სირბილში – დღეს
დილიდან მოყოლებული გიჟივით დავქრივარ ზევით – ქვევით – წინ – უკან
იუბილე + ექსკურსია + სტუმრები + საბაჟოები
დღეს კლიპს იღებენ, ხმა არცეული გვყავს, ფორტუნას სოსო, სულ ის წერს ჩვენს რადიო რეკლამებს
დღეს მის ხმას ჩაწერენ და საღამოს აქ ვისუალს გადაიღებენ
რაც ამ კლიპზე მე რეკვები მომიწია და ნერვიულობა … 2 კვირის წინ დაწყებული მოლაპარაკება ბოლო დღემდე მიიყვანეს და კლიპს, რომელიც ორშაბათიდან ტელევიზიით უნდა გავიდეს დღეს იღებენ.
დილიდან დავრბივარ მონტაჟნიკებთან ერთად :  ეს აქ დაკიდეთ , ეს იქეთ გადაკიდეთ, ეს ნაჩნიკი იქ გადავდოთ, ეს ტორშერები აქედან ავიღოთ ხალხს შეუშლის, ეს ნესკაფეს აპარატი მოაშორეთ აქედან-ყავა მაინ ცარ ყრია შიგნით,
მერე მონტაჟნიკებთან მოვრჩი, მერე სხვა თემები დაიწყო, ფოტოაპარატები დატენეთ და მმეხსიერება გაანთავისუფლეთ, საიტისთვის ბანერი სად არის, მაღაზიებმა საიუბილეო პლაკატები გააკრან, ხვალ დილით 9ზე ყველა აქ ყოს რო fილიპსის სტენდები აეწყოს და მოესწროს.  კლიპის მედია გეგმა არ მაქვს, ვერ მაღირსეს. მერე ინტერნეტი გაითიშა.
აპარატურის მომწოდებლებთან შეხვედრა, დავგეგმეთ სად რა დაიდგმება, მერე ცეკვის ანსამბლის ხელმძღვანელთან,
გათამაშებისათვის მხოლოდ 8 პრიზია, 10 უნდა იყოს, ის 2 უნდა შეირჩეს ეხლა რომ ჩამოვა ფილიპსის შეკვეთა იქედან, მერე გუდვილში უნდა გავქანდე და შევაფუთინო, ვერცხლისფერი ქაღალდი, ლურჯი ბაფთა.
ინტერნეტი გაითიშა.
რეპეტიცია უნდა გავიაროთ, ოღონდ როდის და როგორ ჯერ არ ვიცი
საშინელებაა
ასეთი შეგრძნება მაქვს რომ ვერაფერს ვერ მოვასწრებთ
შოთიმ კიდევ ერთხელ დაადასტურა რომ უგენიალურესი ადამიანია 🙂
გათამაშებისათვის ლოტოტრონის ნაცვლად გამოვიყენებთ დიდი დიამეტრის გამჭვირვალე პლექსის ბურთს, რომლისთვისაც ამ წუთას პენოპლასტის სადგამი გააკეთა, რომელსაც ლედები ცაუმაგრა და ბურთი რომ დგას ანათებს თან, ამ წუთას მანახა და ძაან მომეწონა. მივარს იდეინი რაღაცეები.
ფონისთვის მუსიკები Cafe del mar -დან და Keiko Matsui-ს ალბომებიდან ამოვკრიფეთ. დიდ ეკრანზე მთელი იუბილეს დროს გაშვებული იქნება ჩვენი რეკლამები, რაც კი როდესმე გვქონია.

ეხლა ვზივარ და მინდა საიტისთვის დავწერო საიუბილეო ტექსტი მაგრამ რაღაც ვერ მეწერინება, ამიტომ ამას ვწერ და ინტერნეტი რო ჩაირთვება დავაპაბლიშებ.

დილით დასუფთავების სამსახურიდან იყვნენ, საწმინდეს ვიტრინები და ყველა კუთხე კუნჭული. დაწკრიალებულია ყველაფერი.
აუ რა ხდება ვერ გამიგია, თბილისს KOLARZ-ომანია დაეწყო, დღეს 4მა ადამიანმა გადაწყვიტა კოლარcის ყიდვა 😀
საღამოს სალონში ვარ ჩაწერილი ფრჩხილებზე, მაგრამ არ ვიცი მოვასწრებ თუ არა. 7ის ნახევარზე მოვლენ კლიპმეიკერები და მე კიდე 8ის 10 წუთზე სალონში უნდა ვიყო.

Posted by: tatushka55 | ოქტომბერი 15, 2009

შეხვედრების დღე

     დღეს უამრავი სამსახურეობრივი შეხვედრა გვაქვს დანიშნული, იუბილესთან დაკავშირებით:

1. ჩვენი ბელგიელი სტუმარი ჩამოდის, დახვედრა და მინი კონფერენცია მასთან სამომავლო გეგმებზე
2. შეხვედრა დუეტ ჯორჯიასთან, რომლებიც იმღერებენ იუბილეზე, დეტალების დაზუსტება და სიმღერების კიდევ ერთხელ შეთანხმება.
3. შეხვედრა ფეიერვერკების კომპანიასთან, რომლებმაც უნდა დაგვიმზადონ ბუშტების გირლანდები ჩვენს კორპორატიულ ფერებში (ვერცხლისფერი-ლურჯი) და ასევე დიდი კონფეტი უნდა დაგვაფრქვიონ ტორტის გამოტანისას
4. შეხვედრა ფურშეტის დამამზადებელი კომპანიის წარმომადგენელთან, საბოლოოდ უნდა დავაზუსტოთ ადგილები, მაგიდების დიზაინი და გაფორმება.
5. შეხვედრა GWS-ის წარმომადგენელთან, რომელიც გვიკეთებს ტურს კახეთში უცხოელი სტუმრებისათვის და ჩვენი კომპანიის ტოპ მენეჯმენტისათვის.

        და კიდევ უამრავი წვრილ-წვრილი საქმე. აუფ რა გადაიტანს ამდენ შეხვედრას 🙂
      გუშინ მისალმების ტექსტი დავწერე, მოეწონა ჩემს უფროსს, მერე საჩუქრები შევარჩიეთ გათამაშებისათვის, დიდი საიუბილეო ბანერი გავაკარით შენობის შემოსასვლელთან, ინტერიერში ძაან აქტიურად მიდის დიზაინის შეცვლა და სცეnის მზადება, დელტას კუთხეს რედიზინი გავუკეთეთ და ცოტა მუქ ფერებში შევღებეთ, საოცრად მოუხდა.
 გუშინ გაიყიდა ჩემი უფავორიტესი KOLARZის ჭაღი, ულამაზესი და უსათნოესი, ძაან დამწყდა გული, ვტკბებოდი ხოლმე მისი ყურებით, თუმცა მაგის ფული ალბათ ჯერ კიდევ დიდხანს არ მექნება, 5000 ლარამდე ღირდა 😦

       გუშინ საღამოს კაბა წამოვიღე უკვე დასრულებული, მომწონს თუმცა მაინც ბოლომდე კმაყოფილი არ ვარ. უფრო უკეთესი მინდოდა, მაგრამ მაინც ჯიგრული გამოვიდა. სურათებს იუბილეს შემდეგ დავდებ.

                          გუშინ საღამოს COCO CHANEL-ზე ვიყავით მე და დიმა. ბოლოს კინოში ვიყავი სადღაც 5-6 თვის ორსული რო ვიყავი მგონი მაშინ. ძალიან ვისიამოვნე პოპკორნით. აი ფილმს რაც შეეხება …. ძალიან მომეწონა, ძალიან კარგად არის კოკოს ცხოვრება გადმოცემული. ძალიან მაგრად მომეწონა ფილმის დასასრული, კოკოს “პაკაზი”. რამდენი წლის წინანდელი მოდელები იყო და ზოგიერთები ისე მომეწონა რომ სიამოვნაბით ჩავიცმევდი. ძალიან მაგარი ქალი ყოფილა და პატივისცემით გავიმსჭვალე მის მიმართ.
 

 

Posted by: tatushka55 | ოქტომბერი 13, 2009

ვი კი კო

         გუგლის კალენდრის მიხედვით, რომელშიც ჩემი საშინაო დავალებებია ჩაყრილი ჩემივე მიერ, ხოლო უნდა შეფასდეს სვითი “მასწ” ის მიერ, დღევანდელი პოსტი უნდა იყოს ჩემზე და ჩემს მოცუცქნულზე.
       სიმართლე გითხრათ მომენატრა ამ თემაზე წერა.
      DSC04520 19ში 4 თვის გახდება ჩემი პატარა 🙂 დრო დროზე ჩქარა მიქროდაო – ახლა ვხვდები ამ სიტყვების ჭეშმარიტებას. ყველაზე ნელა პირველი 40 დღე გადიოდა, როცა აბსოლუტურად მარტო ვუვლიდი ბავშვს და საოცრად მტანჯავდა. დანარჩენი პერიოდი უფრო მალე გავიდა, ალბათ რომ გაიზარდა და უფრო იოლი გასაზრდელი გახდა იმიტომ.

             არ მინდა ბანალური პოსტი გამომივიდეს, ტიპა “ვაა რა ყოფილა ეს შვილი, გადამრია, გამაგიჟა”. მაგრამ რეალობა ზუსტად ასე ჟღერს.
            მახსოვს გათხოვებამდე ხშირად მესმოდა ფრაზები “შვილის ყოლაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობსო” და მაგდაგვარები. იცით როგორი შთაბეჭდილება მრჩებოდა, რო მატყუებდნენ, რო “პავადოკს” მიკეთებდნენ ყელზე და სადღაც მიმათრევდნენ, რო უღელში მაბავდნენ, რომ რაღაცას შეუძლებელს მოითხოვდნენ ჩემგან რისი განხორციელების სურვილიც კი არ მქონდა. და ეხლა ვხვდები რომ რა ბნელი ვიყავი თურმე.
 DSC04501დედობა – არანაირად არ არის ვალდებულება, იდიოტია ვინც ამას ფიქრობს
   ვერავინ ვერ დამა ვალდებულებს მყავდეს შვილი, ვერავინ ვერ მომთხოვს რატომ არ გააჩინე გოგო ან რატომ არ გააჩინე ბიჭიო.
მაგრამ დრო დგება და შენ თვითონ ხვდები რომ ბედნიერი ხარ
 ხოდა დედობა – არანაირად არ არის ვალდებულება, დედობა ბედნიერებააა.
                ეს არის უდიდესი სიყვარული, რომელსაც ტანიც აქვს , თავიც, ფეხიც, ხელიც, თვალებიც, პირიც, სუნიც, გემოც და ხასიათიც.
   ეს ის გრძობაა სამსახურიდან სახლისაკენ 120-140კმ/სთ სიჩქარით რომ მიგაქროლებს, ღამე რომ გაღვიზებს 3ჯერ-4ჯერ და მიუხედავად იმისა რომ საშინლად გეძინება, იცი რომ არა მარტო გაიღვიზებ და აჭმევ არამედ ღამესაც გაათენებ და თუ საჭიროა სასეირნოდაც წაიყვან შუაღამეზე. ეს ის გრძნობაა შენს ხელებზე რო იძინებს მკერდთან მოხუტებული და ჩაძინებამდე რამდენჯერმე რომ ამოგხედავ ძილმორეული თვალებით რომ დარწმუნდეს ხომ შენ გიჭირავს, ხომარ შეუცვალეს დედიკო.

   DSC04474         ეს ის საოცრებაა სამსახურიდან შენი მოსვლის დრო რო იცის და ტირილს რო იწყებს მალე მოდი სად ხარო, და რომ მიხვალ ბოლომდე გახსნილი პირით რომ იცინის შენს დანახვაზე.
 გუშინ ხელებში ვაძინებდი და ერთი ხელი ხომ მოყოლებული ქონდა იმ მხარეს რომლითაც მივიხუტე, მეორე ხელით ისე საყვარლად მაყოლებდა სახეზე ხელს კინაღამ დავახრჩე კოცნებით, უნდოდა ეს ხელი რამეზე მოეკიდა ჩემს სახეზე, ჯერ ლოყებზე მეფათურა მაგრამ პრიალა რომ იყო ვერ მოკიდა კარგად თავისი ხელუცუნა, მერე ცხვირზე ჩამებღაუჯა, მაგრამ ცხვირი ცივი მქონდა და არ ესიამოვნა, მერე ტუჩებზე ჩამავლო ხელი და ვერ მოვითმინე კოცნა დავუწყე და ისევ გაწია და ბოლოს იპოვა სასურველი თბილი და ტბილი ადგილი, ჩემს კისერზე წინ კანი ხო რბილია, გამოწია ის კანი და ჩაებღაუჯა იმ კანს და ესე დაიძინა.
 ეს ისეთი მომენტებია რო ხვდები რომ ყველაფერს გააკეთებ ამ არსებისათვის …
არადა უკვე იზრდება, ნელ ნელა ტიტინს იწყებს, სატამაშოები უკვე კარგად უჭირავს ხელში, მუცელზე თუ დავაწვენ გადატრიალებას ცდილობს… ნელ ნელა ვითარდება და ზუსტად ვიცი რო საოცრად მომენატრება ამხელა …

« Newer Posts - Older Posts »

კატეგორიები